Ένα καθηλωτικό χρονικό, µια προσωπική ιστορία του «µετατοπισµένου» 20ού αιώνα
(1923-2023), ένας απολογισµός του χρέους του συγγραφέα στις πέντε γυναίκες που
τον διαµόρφωσαν.
Καθώς το αυτοκίνητο σταµατούσε, η Ελένη µε
αγκάλιασε µε το δεξί της χέρι ψιθυρίζοντας στο αριστερό µου αυτί «την ψυχή ψηλά,
αγόρι µου». Τα ερµητικά κλειστά παντζούρια κάθε µπαλκονόπορτας κι η έρηµη
είσοδος ήταν το πρώτο σηµάδι ότι δεν επρόκειτο για συνηθισµένο ξενοδοχείο.
Όταν ο Γιάνης Βαρουφάκης ήταν οκτώ χρονών, η µητέρα του τον πήρε µαζί της
να επισκεφτούν τον αδερφό της σε κρατητήριο της ΕΣΑ. Ήταν 1969. Έτσι ξεκινά την
αφήγηση της ιστορίας των πέντε γυναικών των οποίων η ανθεκτικότητα, η ανυπακοή
και το θάρρος τον εµπνέουν ακόµα: της Ελένης, της Άννας, της Τρισεύγενης, της
Γεωργίας και της Δανάης.
Με συναισθηµατική ένταση ο Γιάνης Βαρουφάκης
σκιαγραφεί τον ανεµοστρόβιλο της Ιστορίας που παρέσυρε τις πέντε, τριών
διαφορετικών γενεών, γυναίκες. Πιάνοντας το νήµα από την Αίγυπτο της δεκαετίας
του 1920, περνά στην Κατοχή, την Αντίσταση, τον Εµφύλιο πόλεµο, τα Πέτρινα
Χρόνια, τη Χούντα, τη Μεταπολίτευση και τη Χρεοκοπία.
Διασώζοντας τις
ιστορίες τους, ο Βαρουφάκης όχι µόνο αποκαλύπτει τη δική του πολιτική
κληρονοµιά, αλλά και αντιπαρατίθεται στις σκοτεινές δυνάµεις του αυταρχισµού που
εξακολουθούν να µας στοιχειώνουν, αναζωπυρώνοντας την ελπίδα ότι µπορούµε να
ξανασηκωθούµε.
